ကဗ်ာႏွင့္အိပ္မက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္က်င့္တဲ့ကၽြန္ေတာ္

ဓာတုေဗဒဆုိးေဆးေတြနဲ႔
အခ်ဥ္ေပါင္းဘမ္းေအာက္မွာ
ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕ပညာေရးေတြျမဳပ္ကုန္ၿပီ ။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အခြင့္အေရးဆုိတာ
ရတနာပုံသာဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားမုဒ္ဦးက
စံပါယ္ပန္းကုန္းနဲ႔ခုိစာဇလုံေတြလား..
မသိလုိ႔ေမးလုိက္တာပါရွင္ ။

ကၽြန္မတုိ႔ရဲ႕လက္က
ကမၻာႀကီးကုိထြန္းညွိဖုိ႔ေလ
ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့တက္ထရြန္လုံခ်ည္စိမ္းနဲ႔
ဖားဥစြဲေနတဲ့အက်ၤ ီျဖဴတစ္ထည္ေတာင္
၀တ္ခြင့္မရတာေတာ့
ရင္နာပါတယ္..ဘ၀ရယ္ ။

သင္ယူမႈမရွိဘဲ ရွင္ေနတာထက္
ေသၿပီးမသင္ရတာကပုိျမတ္မယ္မထင္ပါနဲ႔
ဒါေပမယ့္..စိတ္ဓာတ္ေတြကဘယ္ေတာ့မွမေသဘူး
ပုိလီယုိေရာဂါမစြဲတဲ့ကၽြန္မတုိ႔ေျခေထာက္ေတြက
စာသင္ခန္းဆီကုိသြားႏုိင္ပါတယ္ ။

ဒီေန႔အေဖ႔ရဲ႕ဆုိကၠားဘီးေဂြခြင္ေနလုိ႔လား
အေမ႔ရဲ႕အမႈိက္သိမ္းေခါင္းေလာင္းေလးၿငိမ္ေနလုိ႔လား
ကၽြန္မတုိ႔ဗုိက္ေတြငလ်င္ေၾကာေပၚေရာက္ေနၿပီေလ ။

နားၾကပ္တပ္ထားတဲ့ေလာကႀကီးက
ယူပါကယ္ပါဆုိတဲ့အသံကုိေက်ာခုိင္းလုိ႔ ။

ကၽြန္မတုိ႔ကိုေပါင္မုန္႔တစ္ဖဲ့စီမေကၽြးပါနဲ႔
ရွင္တုိ႔ရဲ႕အတၱတစ္ဖဲ့စီခြင့္ေကၽြးပါ ။

ေလာကဓံတံခါးကုိေခါင္းတုိက္ဖြင့္ေနရေတာ့
ဘယ္ၿပံဳးႏုိင္ပါမလဲ
ဒါကုိ မရွိအက်ည္းတန္တဲ့ ။

ရွင္တုိ႔လည္ပင္းကစိန္ဘယက္ေတြထက္
ရွင္တုိ႔ရဲ႕ႏူးကလီးယားလက္နက္ေတြထက္
ကၽြန္မတုိ႔ေမတၱာလက္နက္က
စၾကာ၀ဠာအဆုံးထိပစ္ႏုိင္တယ္ ။

တစ္ခုေတာင္းဆုိခ်င္တာေလ
ကၽြန္မလုိေကာင္းကင္ေပ်ာက္ၾကယ္ေတြ
ဘယ္အခ်ိန္မွာလင္းခြင့္ေပးမလဲေပါ့ ။

                       ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ )

သူ႕ရဲ႕လက္ဖေနာင့္အႏွိပ္
ဘယ္ေျခရြရြေလးနင္းမွ
အသက္ရႈေခ်ာင္သလုိလုိ
ေလေကာင္းေလသန္႔ရသလုိလုိ ။

ကၽြန္မတုိ႔ကထုိင္လုိက္ေနတာပါ
ရွင္တုိ႔ကုိ အသက္ေတြ
ရာထူး စည္းစိမ္ေတြပုံအပ္ထားေလ ။

ေနာက္ျပန္ၾကည့္မေနပါနဲ႔
က်န္ခဲ့တာကုိခ်န္ထားခဲ့ရုံေပါ့
ေရွ႕ကလူေတြကလည္း
စည္းကမ္းမဲ့လမ္းေၾကာပိတ္လုိ႔
ေနာက္ကလူေတြကလည္း
အခြင့္အေရးအျပည့္လမ္းေတာင္းလုိ႔ ။

စည္းကမ္းဆုိတဲ့စာရြက္ႀကီးကပ္ၿပီး
နည္းနည္းေတာ့ေသာက္ထားေသးတယ္ေပါ့
ဒါေပမယ့္..ရွင္တုိ႔ကလမ္းေၾကာကၽြမ္းပါတယ္
မေမာင္းလည္းမူးေနၾကမုိ႔လား ။

ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ရဲ႕တစ္ေထာက္နားစခန္းတုိင္းမွာ
ရွင္တုိ႔ကအမြန္အျမတ္ေတြကုိ
အလွ်ံအပယ္စားၾက
ေခါက္ခ်ဳိးက်ေနတဲ့သီအုိရီတစ္ခုလုိ
ကၽြန္မတုိ႔ကထုိင္ၾကည္ရ ။

အဓိကကေတာ့ခရီးဆုံးေရာက္ဖုိ႔ပါ
တစ္စုံတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္
ႏွစ္ဆျပန္မေလ်ာ္ပါနဲ႔
ကၽြန္မတုိ႔လူမ်ဳိးကသေဘာထားႀကီးပါတယ္ ။

ရွင္နားေထာင္ေနတဲ့သီခ်င္းသံကုိ
နည္းနည္းေလးတုိးလုိက္ပါ
ေနာက္မွာ..
ကေလးေတြငုိကုန္ၿပီ
မနက္ျဖန္ဆုိေက်ာင္းဖြင့္ၿပီ
ေဆးရုံႀကီးကုိအခ်ိန္မီေရာက္ပါ့မလားဆုိတဲ့အသံေတြ ။ ။

                      ေမာင္ခန္႔ေျမ ( ထီလာ )

Write a comment

Posted via Blogaway

ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္ပါ
ပ်ားလည္းစြဲပါ
ငါလည္း..သစ္ကုိင္းေျခာက္ေပၚမွာ ။

                 ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ)

မ်က္ရည္စက္ေတြမွာ ငါ့ပါးရာႀကီး

ပန္းသီးတစ္လုံးမွာ ငါ့သြားရာႀကီး

ေရသန္႔တစ္ဘူးမွွွွွွွာ ငါ့ပါးစပ္ရာႀကီး

သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ ငါ့ကုိယ္ရာႀကီး

လြယ္အိတ္တစ္လုံးမွာ ငါ့ပခုံးရာႀကီး

ဖိနပ္တစ္ရံမွာ ငါ့ေျခဖ၀ါးရာႀကီး

နားၾကပ္တစ္စုံမွာ ငါ့နားရာႀကီး

အိပ္ရာခင္းတစ္ထည္မွာ ငါ့ေက်ာရာႀကီး

မ်က္မွန္တစ္လက္မွာ ငါ့မ်က္လုံးရာႀကီး

စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ငါ့ဦးေႏွာက္ရာႀကီး

ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္မွာ ငါ့ဗုိက္ရာႀကီး

မွန္တစ္ခ်ပ္ထဲမွာ ငါ့မ်က္ခြက္ရာႀကီး

ေခါင္းဘီးတစ္ေခ်ာင္းမွာ ငါ့ဆံပင္ရာႀကီး

ထီးတစ္လက္မွာ ငါ့ေခါင္းရာႀကီး

ခ်စ္သူပါးျပင္မွာ ငါ့ႏႈတ္ခမ္းရာႀကီး

ဟင္..

မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး

ေသနတ္တစ္လက္မွာ ငါ့လက္ရာ..။ ။

                        ေမာင္ခန္႔ေျမ(ထီလာ)

စိတ္ကုန္တယ္စိတ္ကုန္တယ္..အေမ
အတင္းအဖ်င္းသတင္းေတြကုိသားစိတ္ကုန္သလုိ
သူတုိ႔ကလည္းသားကုိစိတ္ကုန္ေနလိမ့္မယ္..အေမ
စိတ္ကုန္တယ္စိတ္ကုန္တယ္..အေမ
ပုဒ္ထီးပုဒ္မမ်ားမ်ားနဲ႔မတိက်တဲ့၀ါက်ေတြကုိသားစိတ္ကုန္သလုိ
သူတုိ႔ကလည္းသားကုိစိတ္ကုန္ေနလိမ့္မယ္..အေမ
စိတ္ကုန္တယ္စိတ္ကုန္တယ္..အေမ
ဓားလက္နက္နဲ႔စစ္ပြဲေတြကုိသားစိတ္ကုန္သလုိ
သူတုိ႔ကလည္းသားကုိစိတ္ကုန္ေနလိမ့္မယ္..အေမ
စိတ္ကုန္တယ္စိတ္ကုန္တယ္..အေမ
ပေဒသရာဇ္စနစ္လုိလုိဓနရွင္ဆန္သလုိလုိလူေတြကုိသားစိတ္ကုန္သလုိ
သူတုိ႔ကလည္းသားကုိစိတ္ကုန္ေနလိမ့္မယ္..အေမ
စိတ္ကုန္တယ္စိတ္ကုန္တယ္..အေမ
မလွေသးတဲ့ေလာကႀကီးကုိသားစိတ္ကုန္သလုိ
သူကလည္းသားကုိစိတ္ကုန္ေနလိမ့္မယ္..အေမ
ဒါေပမယ့္..အေမ
စိတ္ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္
စိတ္ကုန္တယ္ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ
မကုန္ေသးတဲ့စိတ္ကေတာ့
အေမဖြင့္ထားတဲ့ၿခံတံခါးေလးေပါ့ ။ ။

                              ေမာင္ခန္႔ေျမ(ထီလာ)

အတက္မွာ
သူငယ္ခ်င္းေတြပခုံးဖက္

အဆင္းမွာ
ကဗ်ာေတြတြယ္ဆင္း

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအလံတုိင္ဖမ္းဆုပ္..။

တစ္မုိးခ်ဳပ္
တစ္ညဆုတ္နဲ႔
ဇရာယုတ္ ။

ေဟာ့..
ဒီမွာ
ပဲျပဳတ္။

.       .ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ)

စၾကာ၀ဠာႀကီးတစ္ခုလုံးၾကားေအာင္
ေအာ္ဟစ္လုိက္ခ်င္ပါရဲ႕
ဒါေပမယ့္
အသံမထြက္ခဲ့ဘူး..။
ငါရဲ႕..ဘ၀ဟာ
ခံစားမႈေတြမ်ဳိထားခ်ထားတဲ့
စပါးႀကီးေျမြတစ္ေကာင္လုိပါ
အဆိပ္ထုတ္ထားတယ္
အစြယ္ခ်ဳိးထားတယ္
ဘိန္းမ်ဳိထားတယ္
ကဲ..ခ်စ္သူ
အျပာေရာင္ပု၀ါတစ္ထည္အုပ္လုိ႕
လင္းကြင္းေခါက္လုိက္
ငါ..ထကမယ္။

.          .ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ)

နင္းထားတာက
ကုိယ္ထူကုိယ္ထစည္းမ်ဥ္း
ထမ္းထားတာက
မရုိးသားျခင္းအပုိင္းအစ
လႊတ္ခ်လုိက္တာက
ဟမၼဴရာဘီဥပေဒသ
က်ဳိးေၾကသြားတာက
မႏုႆတၱ ဘာ၀ ဒုလႅဘ။

                    .ေမာင္ခန္႔ေျမ(ထီလာ)

မွန္တစ္ခ်ပ္ေရွ႕အလုိလုိသြားရပ္
ကုိယ့္ကုိကုိယ္ျပန္ရွက္
မွန္လည္းမခြဲရက္..။

                   ေမာင္ခန္႔ေျမ(ထီလာ)