ကဗ်ာႏွင့္အိပ္မက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္က်င့္တဲ့ကၽြန္ေတာ္

ညီမေလးေရ
မတူညီတဲ႔ယူနီေဖာင္း
ကြဲလြဲေနတဲ႔ဘာသာေဗဒ
ေနရိပ္လႈံဘဝနွစ္ခုနဲ႔
အခ်စ္ကုိမ်က္မွန္တပ္ေပးတဲ့
ေခတ္မွာ
ကုိယ္နဲ႔ညီမေလး
မ်က္ဝန္းထဲမွာစကားလုံးေတြ မသိမသာဝွက္ခဲ႔ၾက
ခုိးေၾကာင္ ခုိးဝွက္တူးဆြခဲ႔ၾက
ထြက္လာတာအျပာေရာင္ေတြ
လုိေနတာလည္းအျပာေရာင္္ေတြ

တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး
နိမိတ္ပုံမသုံးပဲ
တုန္ေန ေအာင္ ခ်စ္ခဲ႔
သေကၤတမပါပဲ
မႈန္ေန ေအာင္ ခ်စ္ခဲ႔ဲ
ကုိယ္နဲ႔
ညီမ ေလးရဲ႕ ့စိတ္ကူးယဥ္လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ေလး
မ်က္ ရည္စိမ္ခံလုိက္ ရတာလား
နတ္ဖြတ္ခံလုိက္ ရတာလား

ညဥ့္ငွက္တစ္ေကာင္ ရဲ႕အိပ္မက္လုိ ့
ကုိယ္ကတိေပးခဲ႔ဘူးတယ္ေလ
ညီမ ေလးကုိဖူးဖူးမႈတ္ထားမယ္လု႔ိ

အတိတ္ကုိလည္းမျပန္နဲ႔
အနာဂတ္ကုိလည္းမႀကံနဲ႔တဲ႔
ကုိယ္ကဟိမဝႏၲာေတာထဲက
ေယာဂီမဟုတ္တဲ႔ပုထုဇဥ္ေလ
ေတြးစရာမရွိရင္
ညီမ ေလးအ ေၾကာင္းကုိ
ေရႏူးေတြးလုိက္တယ္
လြန္ခဲ႔တဲ႔ငါးမိနစ္ ငါးႏွစ္
ဆယ္ႏွစ္က ေနအတိတ္ထိေပါ့

ကံတရားကဆန္းၾကယ္တယ္
တရုတ္စကားပန္းပင္ေလးက
ပိုဆန္းၾကယ္တယ္ ... ညီမ ေလး

သဘာဝရဲ႕အလုိေတာ္အတုိင္း
ေၾကြက်ေနတဲ႔ခ ေရပန္းကုိမျမတ္ႏုိး
တရုတ္စကားပန္းကုိဘာေၾကာင့္
လက္ညႈိးထုိးခဲ႔သလဲ

အေတြးလည္းလုိက္မမွီ္
အေမးလည္းမကုိက္ညီေအာင္
ထူးျခားထက္ျမတ္လုိက္ပါဘိ
ညီမ ေလးရယ္

ကုိယ္ကအညႈိ႕ခံခဲ႔ရတာပါ
ပန္းတစ္ပြင့္ကုိခုန္အခူး
ျပန္ျပဳတ္က်လာတဲ႔
သြယ္လ်သိမ္ေမြ႕
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ႔ခႏၶာဟာ
တအိအိေရြ႕က်လာတဲ႔
တိမ္စုိင္တစ္အုပ္လုိ

နက္ေမွာင္ လူးလြန္႔
လႈပ္ ရမ္းျဖာက်လာတဲ႔
ဆံႏြယ္ေထြးေထြးဟာ
နတ္ေျမြတစ္ေကာင္ လုိ
ကုိယ့္ကုိမလႈပ္ မ ေရြ႕
မွင္ သက္ေန ေစရဲ႕

အဲ့ဒီေန႔ေပါ႔
ကုိယ့္အခ်စ္ဟာ
မ်က္မွန္အတပ္ခံရမယ္ဆုိတာ
မသိခဲ႔ဘူးေလ

လူယဥ္ေက်းမႈေနာက္ခံပန္းခ်ီကားနဲ႔
လူၫြန္႔စားတဲ႔ အသုိင္းအဝုိင္းက
ႏႈတ္ခ်ဳိသေလာက္ လက္တုိတယ္
ညီမေလး

ညီမ ေလးကုိခ်စ္တယ္
ညီမ ေလးကုိဖူးဖူးမႈတ္ထားခ်င္ တယ္

"ပုထုဇၨေနာ ဥမၼတၱေကာ" တဲ႔
လူေတြအားလုံးဟာ
ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရအရူးေတြေလ
မတူညီတဲ႔ဘဝ ေတြကုိ
ေရခ်ိန္တုိင္းၿပီးေရြေဘာ္ထုိးခ်င္ တဲ႔
ကိုယ္ကပုိရူးတာေပါ့

အခုၾကည့္...
ဒီအရပ္နဲ႔ဒီဇာတ္မွာ
လက္ ရည္မတူဘဲစိန္ေခၚခဲ႔တာပါ
မွန္ကင္းတလွည့္ထင္းတလွည့္
ျဖစ္လာမလားေပါ့

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းထမင္းတစ္ထုပ္
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္လုိ႔

အျဖဴနဲ႔အဝါေရာယွက္
ရနံ႔ကသင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ထြက္ ႔အစိမ္းေရာင္ အရြက္ဖားဖားနဲ႕
တရုတ္စကားမ ေျပာတတ္တဲ႔
တရုတ္စကားပင္
ေဆးဖက္လည္းဝင္ေပါ့
အဲ႔ဒီသစ္ပင္ေအာက္မွာ
ညီမ ေလးကုိယ္သင္းရနံ႔နဲ႔
ရစ္ႏြယ္ခဲ႔တဲ့လူတစ္ေယာက္္ရွိတယ္

ကုိ္ုိယ့္နာမည္
ေပ်ာက္ေနတာၾကာပါၿပီ...ညီမ ေလး
အခုငပုန္းတဲ႔
မလည္မရႈပ္နဲ႔
လူလည္တစ္အုပ္ကတဲ႔ဇာတ္လမ္းမွာ
ေခြးေဟာင္ သံၾကားလည္းပုန္း
ဖိနပ္သံၾကားလည္းပုန္း
ခရာသံၾကားလည္းပုန္း
အၿမဲပုန္းေနရတဲ႔ဘဝ
လူေရွ႕ထြက္မျပရတဲ႔
ဆိတ္ၿငိမ္ေတာေက်ာင္းအုိေလးထဲမွာ

ငတ္ေလေလ ေမွ်ာ္ေလေလ
အဆက္အသြယ္ျပတ္
မိသားစုသတင္းငတ္တဲ႔ဘဝ
ေရမရွိတဲ႔အရပ္ မစင္ လူးသလုိေပါ့ ိ
ေရဒီယုိကသတင္းထူးလာမွာလား
သတင္းစာကသတင္းထူးပါမွာလား
လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း
ေက်ာင္းအုိေလးထဲမွာလတစ္စင္း
အေရာင္ျဖာလာလင္းတယ္
တရုတ္စကားပင္ေဘးမွာ
လ ေရာင္ ဟာအားလုံးနဲ႔ဆုိင္ေပမယ့္
လမင္းကုိဘယ္သူမွမပိုင္ဘူး ညီမ ေလး

ဘာျဖစ္ျဖစ္
ညီမ ေလးကုိခ်စ္တယ္
ညီမ ေလးကုိဖူးဖူးမႈတ္ထားခ်င္္တယ္

မိဘအလုပ္အကုိင္ တဲ႔
အဲ႔ဒီကြက္လပ္ကုိ ဘယ္လုိျဖည့္ရမလဲ

ေရက်ခ်ိန္ဆုိ
ေဗာတံတားက ေျခာက္ဆယ္ဒီဂရီ
ေနကမြန္းတည့္တစ္နာရီ
လက္ပူ ေျခပူ ေခါင္းပူ ရင္ ပူနဲ႔
ပူေနတဲ႔
အေဖ့ဘဝ
ဘယ္ေအးျမပါ့မလဲ

အေမက
ပန္းေတြလန္းရင္ သူ႔မ်က္ႏွာရႊင္ တယ္
ပန္းေတြႏြမ္းရင္ သူ႔မ်က္ႏွာညႈိးတယ္
ကုိယ့္တရားနဲ႔ကုိယ္ေနတဲ႔ .. အ ေမ
သခၤ ါရဓမၼက ပန္းဆန္ေကာထဲမွာ

အျဖဴေရာင္ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔
မတူညီတဲ႔ဘဝရုိက္ခတ္မႈရလဒ္
နာက်င္ မႈပန္းေတြပြင့္တယ္
ညီမ ေလး

ညီမ ေလးႀကိဳက္တဲ႔
အနီေရာင္ ႏွင္းဆီပြင့္ေတြက
အ ေမ႔ဦးေခါင္းထက္က
ပန္းဆန္ေကာထဲမွာေလ
ကုိယ့္ႏွလုံးေသြးဟာ
ႏွင္းဆီပြင့္ျမင္ တုိင္းပြက္ပြက္ဆူလုိ႕

ရုိးသားယဥ္ေက်းခဲ႔ၾကပါတယ္
လူ႔အခြင့္အ ေရးမသိသူေတြ
အလုပ္သမားဥပ ေဒနားမလည္သူေတြ
ဒီမုိက ေရစီအ ေၾကာင္းမ ေလ့လာသူေတြ
ခရုိနီဆုိတာ လူလားတဲ႔

ညီမ ေလးဘဝက
စနစ္ေဟာင္းေပမယ့္
ေခတ္ေကာင္းကုိမွီခဲ႔တယ္ေလ
ျမန္မာေငြ ဂဏန္းခုႏွစ္လုံးတန္ လက္ကုိင္ဖုန္း
ဂဏန္းကုိးလုံးတန္တဲ႔ ဇိမ္ခံကားႀကီးနဲ႔
ၾကယ္ပြင့္ေတြကိုပခံုးေပၚတင္ထားနိုင္တဲ႔
အေဖတစ္ေယာက္လည္း ရွိရဲ႕

ညီမ ေလးတုိ႔မိသားစုကမၺည္းနဲ႔
ေရႊ ခ်ထားတဲ႔ဘုရားေဘးက
အုတ္ခဲက်ဳိးပုံထဲမွာ
ကုိယ္တုိ႔ဘဝ ေတြရွိတယ္

မ်က္စိမွိတ္
နားပိတ္ေနလုိက္ပါ...ညီမေလး
ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္
မြန္းၾကပ္ငတ္မြတ္ဆာေလာင္ခဲ႔သူေတြ
လြတ္လပ္စြာေပါက္ကြဲပါေစ

ညီမေလးေရ
လူအခ်ဳိ႕က ရုိးသေလာက္ယဥ္တယ္
လူအခ်ဳိ႕က ဆန္းသေလာက္က်ယ္တယ္
ကုိယ္က
ကဗ်ာလုိလို
ႏိုင္္ငံေရးလုိလို
တရားပဲထုိင္ ရမလုိလုိ
ဓားပဲကုိ္င္ ရမလုိလုိနဲ႔
ဒုကၡကလြဲၿပီးဘာမွမပုိတဲ႔ေကာင္
ဘာထရန္ ရပ္ဆဲလ္ထက္
အာရစၥတုိတယ္ထက္
ဦးေႏွာက္နည္းနည္းငယ္တဲ႔
တြယ္ရာမဲ႔ အေတြးသမား

ေရၾကည္ရာ ျမက္ေပါက္ေစခ်င္ သူ

ေလးနက္တယ္ နက္ ရႈိင္းတယ္
သိမ္ေမြ႕တယ္ က်ယ္ျပန္တယ္ ဆုိတဲ႔
ႀကိယာပုဒ္ေတြကုိ မီးခြက္ထြန္းရွာေဖြသူ
ကိုယ့္ဆႏၵကိုယ္ေဖာ္ထုတ္တာေလ
ေခတ္ကိုလည္းအျပစ္မတင္
လူကုိလည္းအျပစ္မျမင္ တဲ႔ေန႔
သစ္ပင္ေတြစုိက္ၿပီး ခ်ဳိးျဖဴေတြလႊတ္မယ္
ညီမေလးက
မီးခုိးေရာင္ေကာင္းကင္ႀကီးကုိ
အျပာေရာင္ ခ်ယ္ေလ
ေခါင္းစဥ္က "Save The World" ေပါ့

အခ်စ္နဲ႔စစ္မွာ
တရားဥပေဒမစုိးမုိးဘူး
ညီမ ေလး
အဘိဓမၼာနည္း ္
အခ်စ္က ေလာဘ
စစ္က ေဒါသတဲ႔
ခ်ဳိကုတ္တဲ႔ကြ်ဲကအတၱပုိႀကီးတယ္
ေျမစာပင္ ေတြက ေသာကတြင္းထဲမွာ
ရြက္ဖ်င္ တဲထုိးလုိ႔

နားထဲမွာပဲ႔တင္ ထပ္ေနတဲ့
ညီမ ေလးအသုိင္းအဝုိင္းထဲက စကား ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကရတဲ႔စာမူခ
လူတစ္ေယာက္ဘဝကုိ
ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္
ထုဆစ္ေပးႏုိင္ ပါသလားတဲ႔

ညီမေလးေရ
လူအခ်ဳိ႕ကလူအခ်ဳိ႕ကုိ
ေငြၾကည့္ၾကည့္တယ္
လူအခ်ဳိ႕ကလူအခ်ဳိ႕ကုိ
အႏုပညာ ၾကည့္ၾကည့္တယ္
အခုေခတ္က
ေက်ာက္ေခတ္လည္းမဟုတ္သလုိ
ေငြဝယ္ကြ်န္စနစ္လည္းမရွိဘူး ညီမ ေလး

ကုိယ့္ေရးတဲ႔ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဟာ
ယုိင္ နဲ႔ေနတဲ႔ ဥပေဒကုိလည္း
ျပန္ၿပီးတည့္မတ္ႏုိင္သလုိ
စစ္ပြဲတစ္ပြဲရဲ႕ဆုိးက်ဳိးကုိ္လည္း
ႀကိဳတင္ ခန္႔မွန္းႏုိင္တယ္
အရင္းရွင္ စနစ္ကုိ ပေပ်ာက္ေစသလုိ
အာဏာရွင္ စနစ္ကုိလည္း
ပ်က္သုန္းေစႏုိင္ တယ္...ညီမ ေလး

အခ်ဳ္ိ႕က ေငြကုိ
ဒုတိယဘုရားသခင္ တဲ႔
ဓမၼနဲ႔ေငြ
ေနရာခ်င္းလဲလည္မႈမွာ
ဘယ္သူဟာတရားခံလဲ
ဆုံးျဖတ္ခ်က္မမွန္တဲ႔တရားစီရင္ေရးဟာ
ဟိရီၾသတၱပၸကုိ ရွာေဖြဆဲလား
ကုိယ္က ေတာ့
ဒုတိယရတနာေနရာမွာ
ေငြကုိအစားထုိးမကုိးကြယ္ဘူး..ညီမ ေလး

သက္မဲ႔တိရစၧာန္ေတြ
ကုိက္ဖဲ႔စားေသာက္ခံေနရတဲ႔
တုိင္းျပည္ေလး
ဒ႑ာရီပုံျပင္ တစ္ပုဒ္ ရဲ႕
အျပင္ ဘက္မွာရွိေနရဲ႕

ကုိယ္က...
ေခါင္းမာတယ္
ရင္ဘတ္နက္တယ္
အသည္းႏုတယ္
အျငင္းသန္တယ္
ကုိယ္...
လိပ္ျပာသန္႔ခ်င္တယ္
သိကၡာခန္႔ခ်င္တယ္

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ညီမ ေလးကုိခ်စ္တယ္
ညီမ ေလးကုိဖူးဖူးမႈတ္ထားခ်င္တယ္

ဂုဏ္နဲ႔ဂုေဏးထပ္တူက် / မက်
ဘယ္ေပတံနဲ႔တုိင္းမွာလဲ
ညီမေလး
ေရစက္ခ်ပြဲေန႔ေပါ့
အဲ့ဒီေန႔က...
နွစ္သိန္းေလးေသာင္းအထုရွိတဲ့
ေျမျပင္ႀကီးပဲတုန္မွာလား
ကမၻာႀကီးကလႈပ္ခါသြားမွာလား
႐ြာသားေတြက
ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔နဲ႔
သာဓုေတြေခၚလုိ႔

ညီမေလးေရ
တရားရွိတဲ့လူရွိသလုိ
အမွားသိတဲ့လူလည္းရွိတယ္ေလ
အမွားကရတဲ့အသိက
တရားကရတဲ့အသိထက္
ပုိခုိင္သတဲ့

မွားခဲ့ပါတယ္
မွားခဲ့ၾကပါတယ္
မွားခဲ့မွားခဲ့ၾကပါတယ္
အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကုိရွာရင္း
ေအာင္ျမင္ မႈမရခဲ႔တဲ႔
သင္ ခန္းစာစာအုပ္ထဲက
ေနာင္တအလူးလူးနဲ႔လူေတြ
ညီမ ေလးတုိ႔မိသားစု
ေရစက္ခ်ပြဲအၿပီး
ေတာရ ေက်ာင္းအုိေလးထဲက
ျပန္အထြက္
ကုိယ္က
တရုတ္စကားပင္ေဘးမွာ
မွင္ သက္ေငးေမာလုိ႕ . . .

ညီမေလး လက္အျပ
ျဖာထြက္လာတဲ႔စိန္လက္စြပ္
အ ေရာင္ ထက္
ညီမ ေလးအသုိင္းအဝုိင္းရဲ႕
ဝိညာဥ္မဲ႔ခႏၶာလုိ
ေအးစက္စက္အၿပံဳးထက္
ညီမေလးတုိ႔
ဇိမ္ခံကားႀကီးရဲ႕ အေရာင္ထက္
ေဘးထြက္သြားတဲ႔အေတြးေတြက
ကုိယ္တုိ႔..
ရွင္သန္ရာ ရပ္ကြက္ေလးဆီ

မိဘမဲ ့ကေလးေက်ာင္းကဆရာမ
လခက ပညာဒါန
ယုိင္နဲ႔နဲ႔ရပ္ကြက္ရုံးေဘးက
မလုံမလဲထရံကာေက်ာင္းေလးထဲမွာ
ကိုယ္႔အစ္မရွိတယ္

ညီငယ္က
ေငြခုနွစ္ေထာင္နဲ႔
ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ခံလုိက္ရတဲ့
ကေလးစစ္သား
အခုေတာ့
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား ဆြမ္းက်န္ ကြမ္းက်န္ စားေပါ့

ညီမေလးေရ
ကုိယ္တုိ႔ရပ္ကြက္ေလးက
ရွာရွာေဖြေဖြခ်စ္တတ္ရင္
ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္...

ဘြဲ႕ရပညာတတ္ရွိတယ္
ဘြဲ႕ရပညာမဲ့ရွိတယ္
ဘြဲ႕မရပညာရွိရွိတယ္
အရက္ဆုိင္ ရွိတယ္
ဆယ္အိမ္ေခါင္းရွိတယ္
အလုပ္လက္မဲ့ရွိတယ္
ခ်ဲဒိုင္ရွိတယ္
လူလည္ရွိတယ္
လူလိ္မ္ရွိတယ္္
ရဲရွိတယ္
ဓမၼာရုံနဲ႔စာၾကည့္တုိက္ကလြဲရင္
အကုန္လံုးရွိတယ္

အိမ္တုိင္းလုိလုိ
ဘြဲ႕ရဓာတ္ပုံေတြအၿပိဳင္အဆုိင္ခ်ိတ္လုိ႔
ေႏြအခါဖုန္ေရာက္
မုိးအခါဗြက္ေပါက္တဲ့
လမ္းမေကာင္းတဲ႔ရပ္ကြက္ေလး

ညီမေလးေရ
ေျမက ေျမ ေစ်းမကစားတတ္ဘူး
ညီမ ေလးတုိ႔ေနတဲ႔ေျမကြက္
ကုိယ္တုိ႔တစ္ရပ္ကြက္ တန္ဖုိးေလာက္
ေစ်းေပါက္သတဲ႔

ၿမိဳ႕သစ္တည္စီမံကိန္းစနစ္
ခရုိနီနဲ႔အာဏာရွင္ သူေဌးျဖစ္ေပါ့
ခြဲတမ္းမခ်ဘဲခြဲတမ္းရ ေနတဲ႔ေျမကြက္
ေနျပည္ေတာ္မွာတစ္ကြက္
ရတနာပုံမွာတစ္ကြက္
ဒဂုံမွာတစ္ကြက္
ဟုိနားတစ္ကြက္
ဒီနားတစ္ကြက္နဲ႔
လယ္သိမ္းခံေတာင္ သူေတြ
ဆင္းရဲတြင္းနက္ခဲ႔ေပါ့
မိသားစုကမြဲတယ္
ရပ္ကြက္ေလးကဆင္းရဲတယ္
တုိင္းျပည္ကမခ်မ္းသာဘူး

သယံဇာတဆုိတာ
လူလုပ္လုိိ႔မရတဲ႔
သဘာဝတရားရဲ႕လက္ေဆာင္ေလ
ဘုံပုိင္ ပစၥည္းတစ္မ်ဳိးေပါ့
အခုေတာ့
စ ေကးခ်ဳံ႕ဆြဲထားတဲ႔
တင့္လွေပဟန္ေျမပုံတစ္ခ်ပ္ဟာ
မင္းလက္ဝါးလုိ
လက္ဝါးႀကီးမ်ဳိးႏြယ္တစ္စုရဲ႕
အုပ္မုိးမႈေအာက္မွာ
ေနေရာင္အလာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္လုိ႕

ကုိယ့္တုိင္းျပည္
ကုိယ့္လူမ်ဳိး ၿငိမ္းခ်မ္းတုိးတက္ပါေစဆုိတဲ႔ဆုေတာင္း
ဘယ္မင္းေလာင္းတက္မွျပည့္မွာလဲ

ကုိယ္ကလည္းဘယ္ေတာ့မွ
သူေဌးမျဖစ္ခ်င္တဲ့ေကာင္
ပညာရွိေယာင္က မေဆာင္တတ္
က်က္ျပန္စနစ္နဲ႔
ေအာင္ ခဲ့တဲ့အထက္တန္း
တကၠသုိလ္ကအေ၀းက်င္ပညာေရး
လူေတာတုိးႏုိင္ေရးအတြက္
အားမေပးခ်င္လည္းအားေပးေပါ့

သခၤ ါရတရားက
မ်က္လွည့္ဆရာဟန္နဲ႔
ဗုံေခါက္ေအာ္တယ္
အခြံေတြပါ
အႏွစ္မဲ႔အခြံေတြပါ
ဌာန ေတြလည္းအခြံေတြပါ
ဌာနီေတြလည္းအခြံေတြပါ
အခြံေတြပါ အခြံေတြပါနဲ႔
အခြံေတြဟာ
အခြံေစ်းကြက္မွာ
အခြံေရာင္းလုိဝယ္လုိအားသြက္လုိ႔

ညီမ ေလးက
ကံေကာင္းပါတယ္
အထက္တန္းတက္ေတာ့
ပရုိက္ေဗ႔ထ္စကူးလ္
ဒီဂရီရ ေတာ့ဥေရာပ
ပီအိခ်္ဒီယူေတာ့အေမရ္ိက
ပညာေရးဝန္ႀကီးတူမ
ဒီေလာက္ ကံအေၾကာင္းမလွရင္
ရာဇဝင္ သိကၡာက်မေပါ့

ညီမေလးေရ
ျဗဟၼာမွာဘဝရွိသလုိ
နတ္မွာလည္းဘဝရွိတယ္
နတ္မွာဘဝရွိသလုိ
လူမွာလည္းဘဝရွိတယ္
ဘဝ ေတြတူေပမယ့္
ကြဲျပားေနၾကတာလည္း..လူေတြ
ခြဲျခားခံေနရတာလည္း..လူေတြ

ေဝဝါးသြားပါၿပီ
ပုံရိပ္ေတြေဝဝါးသြားပါၿပီ
ျမင္ေနတဲ႔မ်က္လုံးေတြျပာလာတယ္
ရပ္ၾကည့္ေနရတဲ့ေျခ ေထာက္ေတြ
ထုံလာတယ္ ့အ ေတြးေတြကကာလသုံးပါးထဲ
စိမ့္ဝင္ ေနတယ္
ပုံေသကားခ်ပ္ထဲမွာေဘာင္ ခတ္ခံရတဲ႔
လူေတြကုိ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔
ဆြဲထုတ္လုိက္တယ္

မေတြ႕ႏုိင္ တဲ႔ဆုံမွတ္ကုိရွာဖုိ႔
ပုလင္းဖုံးတစ္ခုဖြင့္ၿပီး
ရင္ မခုန္ခ်င္ေတာ့ဘူး..
ကုိယ္တုိ႔
ဆြဲလက္စမ်ဥ္းကုိ
ဆက္ဆြဲၾကမယ္ ... ညီမ ေလး
ဘဝအဆုံးထိ
ကမာၻအဆုံးထိ
သံသရာအဆုံးထိ

ညီမေလးကုိခ်စ္တယ္
ညီမေလးကုိ ဖူးဖူးမႈတ္ထားခ်င္တယ္

ညီမ ေလးေရ
.....................
.....................
ဆုိတာ ဆႏၵ
ျဖစ္ေနတာ ဘ၀နဲ႔
ျပည္သူမမုန္းတဲ႔ ငပုန္း
ရင္လႈိင္းခတ္သံ တဝုန္းဝုန္းနဲ႔..ငပုန္း
ကုိယ္႔နာမည္ကုိယ္ျပန္ ရွာေနတဲ႔ ..ငပုန္း..
အခုေတာ့ ...
ေတာရ ေက်ာင္းအုိေလးထဲမွာ
အဆုံးမသတ္ႏုိင္ေသးတဲ႔
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကုိ
အႀကိမ္ႀကိမ္ဖတ္ရင္း
မၿပီးဆံုးေသးတဲ႔စီးခ်င္္းကို
ဆက္ထုိးေနေလရဲ႕
.........................
ဆက္ထိုးေနေလရဲ႕ . . . ။


ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ