ကဗ်ာႏွင့္အိပ္မက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္က်င့္တဲ့ကၽြန္ေတာ္

ဆယ့္ႏွစ္က တာထြက္လုိ႔
ဆယ့္ႏွစ္မွာ ပန္း၀င္ေနတဲ့
နာရီ ၊ မိနစ္ ၊ စကၠန္႔တံမ်ား ..။

သူတုိ႔ရဲ႕သရဖူကာကြယ္မႈ
အခင္းအက်င္းေအာက္မွာ
ငါ..အလဲထုိးခံလုိက္ရျပန္ၿပီ။

                   ေမာင္ခန္႔ေျမ ( ထီလာ )

အရွက္မရွိ ေမြးရာပါခပ္ေပါ့ေပါ့စိတ္ကူးနဲ႔
ေလးနက္မႈကင္းဆိတ္ေနတဲ့အေတြးေတြက
အိပ္မက္ထဲထိလုိက္လာ..။

လြပ္လြပ္လပ္လပ္မက္ခ်င္ရာမက္ခြင့္ရတဲ့
အိပ္မက္ကလည္းေဘာင္ခတ္ခံထားရဆဲ..။

ထူးခတ္ခံထားရတဲ့တုိက္ဆင္ေတြက
ပုံေသကားခ်ပ္ထဲကခုန္ထြက္ဖုိ႔
အိပ္မက္ထဲမွာေဒ၀ါ၀င္း၊ရာဇာ၀င္းကုိလုိက္ရွာလုိ႔ေနေပါ့။

ေခါင္းထုိးဖာထားရတဲ့အိပ္မက္တံဆိပ္ကပ္
ရင္ဘတ္အေပါက္ႀကီးေတြက
ခံစားမႈငါးဆယ္၊ဆင္ျခင္ဥာဏ္ငါးဆယ္
ေသာကနဲ႔အဆင္မေျပမႈတစ္ရာ..။

မွန္ကင္းတစ္လွည့္မွန္ကင္းတစ္လွည့္ေအာက္မွာ
လွံရာဗရပြနဲ႔နိမ့္နိမ့္လာတဲ့အိပ္မက္ေတြက
လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ျပစရာမရွိ..။

တစ္နဲ႔တစ္နဲ႔ေပါင္းႏွစ္ဆုိတဲ့
အမွန္ငါးဆယ္၊အမွားငါးဆယ္ဆုိရုိးလႊတ္ခ်လုိ႔
ရုိးသား၊ေျဖာင့္မတ္၊မွန္ကန္၊တိက်တဲ့
အိပ္မက္ကစီးဆင္းမႈမျပေသး..။

စီးဆင္းခြင့္ေတာင္းတဲ့အိပ္မက္ေတြက
စီးဆင္းခြင့္ဥပေဒေရးဆြဲေရးအတြက္
တိမ္ေကာလုမတတ္ ေၾကြးေၾကာ္ေအာ္ဟစ္ေနဆဲ..။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
ရကၡပူရမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
မေနာေျမမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
လက္ပန္းေတာင္းမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
မိဘမဲ့ကေလးေတြမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
စံပယ္ဖူးေလးေတြမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
ညေမႊးပန္းေတြမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
မုဆုိးမမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
ဘ၀ေတြမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
သမုိင္းေတြမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
ျပည့္တန္ဆာမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
လူအခြင့္အေရးမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
ဒီမုိကေရစီမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
စီးဆင္းမႈမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
စီးဆင္းမႈမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။
 စီးဆင္းမႈမွာအိပ္မက္ရွိတယ္။

စီးဆင္းခြင့္ေပးပါ..
……………………………………။
……………………………………။
…………………………………….။
                             ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ )

သုံးရာသီအမွတ္တံဆိပ္ခတ္
ဥၾသငွက္တစ္ေကာင္ဟာ
ရင္တြင္းမွာအၿမဲတြန္ေနခဲ့ေပါ့..။

ေဆာင္းကလည္း
ေဆာင္းကုိၿခံဳၿပီးေအးလုိ႔..။
ဘ၀ကလည္း
ဘ၀ကုိၿခံဳၿပီးေႏြးလုိ႔..။

ေမာင္ခန္႔ေျမ (ထီလာ)